روزهاي حساسي است و همه به نوعي درگير تب و تاب انتخاباتي شده اند.پس از سالها مردم شاهد مناظرهي داغ سران مملکتي شده اند.عده اي بي تفاوت هستند و عده اي قصد تحريم دارند و کساني هم سعي ميکنند علاوه بر مشارکت در آگاهي مردم هم سهم داشته باشند.
اين روزها روزنامهها بيشتر از هفتههاي قبل طرفدار دارند و هنوز ساعتي از صبح نگذشته دست دکهداران مطبوعاتي خالي از روزنامه ميشود چرا که مردم چشم اميدشان به روزنامهها و نويسندگان و روشنفکران است و ميخواهند ببينند قشر تحصيلکرده و روشنفکر چگونه فکر ميکنند و چه ميگويند.
به نظر من بيتفاوتي در اين روزها خيانت است و هرکس به نوعي بايد در اين روزهاي سرنوشت ساز سهم خود را ادا کند.حمايت از کانديداي برتر يعني حمايت از آزادي و امنيت و آرامش،يعني حمايت از کسي که براي حريم خصوصي مردم احترام قايل است و دغدغههاي او براي ايراني بهتر است،ايراني که همه برايش احترام قايل باشند و هيچ ايراني از ايراني بودنش احساس شرم نکند.
کانديداي برتر کسي است که از ديدنش احساس آرامش کنيم و به او ايمان داشته باشيم که ميتواند براي صلح و دوستي،امنيت و آزادي و ثبات اقتصادي تلاش کند.کسي که با دروغ براي ناديده گرفتن عملکردش ديگران را متهم نميکند و براي همه احترام قايل است و براي همه حق يکسان طلب ميکند.من براي تحقق خواستههايم به مير حسين موسوي راي ميدهم چرا که اطمينان دارم با شعار دولت فرهنگي و فرهنگ غير دولتي زودتر ميتوانيم به نتيجه برسيم.
